Wat als mensen met depressies juist degenen zijn die voorop lopen in de ontwikkeling van de mens?

Jouw visie, jouw kracht-homeStel je voor dat dat wel eens waar zou kunnen zijn?

Wat betekent dat dan als maatschappij? Gaan we dan wel juist met deze mensen om? Zeggen we wel de goede tegen ze en behandelen we ze wel op een manier die aansluit in die ontwikkeling die ze al hebben meegemaakt maar de maatschappij nog niet?

Dit verzin ik niet voor niets maar zijn logische vragen die bij mij opkomen na alles wat ik gehoord, gelezen en ervaren heb over depressies. Is het namelijk niet zo dat juist deze mensen zich gespleten voelen in wie ze zijn en dat wat de maatschappij of het gezin waar ze vandaan komen van ze vraagt?

Is het niet zo dat juist deze gespletenheid die interessante vragen oproept gezien worden door de maatschappij als negatief of fout?

Is het niet zo, dat juist het hart van mensen met depressies al weet wat de antwoorden zijn maar het brein dit niet zo kan verwerken nog omdat ze steeds te horen krijgen dat dat fout is? 

Dat juist die frictie tussen wat hun hart aangeeft en de maatschappij van ze vraagt een onoverkomelijke brug lijkt te zijn?

Dat de maatschappij het gemiddeld nog niet aankan om te zien dat het geen lastige vragen zijn die mensen met depressies stellen maar uitnodigende en diepe vragen zijn? Vragen waar vaak niet zomaar een antwoord op te geven is?Die angst oproept bij de gemiddelde maatschappij niet bij zichzelf durft te kijken hoe dingen veranderd dienen te worden? Dat de maatschappij in plaats daarvan mensen persoonlijk onderuit schopt omdat het die vragen (nog) niet wil horen?

Is het historisch gezien niet ontzettend logisch dat er juist nu zoveel mensen depressief zijn?

Dat er juist nu zoveel mensen zijn die al voelen dat waar we mee bezig zijn geweest niet meer past bij de huidige samenleving? Wordt het dan niet tijd dat we stoppen met bang te worden voor deze mensen en ze in een hoekje neer te zetten? Wordt het geen tijd om deze mensen te gaan omarmen en nieuwsgierig te worden wat ze te vertellen hebben? Gewoon omdat ze dus verder zijn dan de gemiddelde persoon in de maatschappij in hun ontwikkeling?

We leven nu gelukkig al een aantal decennia in vrede en vanuit die relatieve rust kunnen we de balans opnieuw gaan opmaken. Kloppen de patronen waar we als maatschappij in leven nog wel? Zijn die in deze maatschappij nog wel nodig of wordt het tijd dat we ze gaan herzien?

Mensen met depressies hebben moeite met het constante veroordelen van andere mensen, hechten geen status aan geld of spullen, zijn het ermee oneens dat alles wat anders is eng is, dat een ander een “vijand” is en dat ergens je schouders onder zetten zonder bij jezelf te blijven schadelijk is.

Historisch gezien klopt het dat “we” als maatschappij deze waarden nog wel hebben.

We komen uit de oorlog en je moest oordelen over anderen om te weten of je die kon vertrouwen. Je moest alles wat anders was wel eng vinden om je op de hoede te houden dat je niet met de vijand in aanraking kwam. Na de oorlog moesten de schouders er wel onder gezet worden omdat het land weer opgebouwd diende te worden en was verzamelen van voedsel en goederen wel nodig omdat er nog maar weinig was. Alleen……. die patronen en overlevingsmechanismen die hoorden bij toen, zoveel jaar geleden! In de huidige maatschappij wordt er alleen maar mensen en natuur mee beschadigd!

Het tot vijand maken van een bevolkingsgroep of groep leerlingen in een klas, het constante oordelen over anderen terwijl er geen vijand meer is, het doorgeslagen verzamelen van spullen dat niet meer dient als eerste levensbehoefte maar nutteloze nietszeggende bling en alsmaar doorgaan waarbij je jezelf volledig verliest is een zinloos leven.

Weet je mensen met depressies zijn zo gek nog niet.

Ze zijn juist slim en zijn moedig. Zij hebben het lef om dit allemaal al te voelen ook al geeft het zoveel verwarring bij ze en daar is pure moed voor nodig!! Het is zoveel gemakkelijker om je hart ervoor af te sluiten en al die lastige vragen niet aan te gaan. Mensen met depressies zijn helden en elk persoon die het ook nog lukt om op hun eigen manier eruit te komen en vanuit hun hart iets gaan doen waardoor ze de wereld een beetje mooier maken, zijn niet alleen helden maar zijn ook nog eens ongelooflijk bewonderingswaardig!