Erkenning van jezelf

jouw visie jouw kracht-wie is Anita
Ik ben radeloos geweest door depressies. Wat achteraf een nieuw begin bleek te zijn. Wil je meer weten kijk dan op www.jouwvisiejouwkracht.nl

Veel mensen met depressieve klachten worstelen hiermee omdat ze geen idee hebben hoe dat werkt en hoe je erkenning voor jezelf mogelijk maakt. Dit is geen onwil of onkunde maar vaak het simpele feit dat ze niet weten hoe dat werkt. Er was geen voorbeeld van in hun jeugd waar ze het van konden afkijken of de kennis ervan ontbreekt. Ik zeg heel vaak tegen klanten:”Wat je niet weet, kun je gebruiken”. Het klinkt heel simpel maar, ik weet dat het dat niet altijd is. Nieuwe kennis betekent vaak niet alleen het leren van feiten maar, brengen ook nieuwe tools met zich mee en samen geven ze nieuwe ervaringen. Nu is dat precies de bedoeling om van depressieve klachten af te komen, omdat wat er voorheen gedaan werd niet werkte dus is er dus wel nieuwe kennis nodig om verandering teweeg te brengen.

Erkenning betekent ook jezelf vergeven

Erkenning van jezelf betekent ook dat je jezelf ook vergeeft. Voor dat wat je niet gedaan hebt maar, wel had willen doen. Of dat je jezelf vergeeft dat je jezelf schade heb laten aandoen of jezelf hebt aangedaan. Vergeving dat je een ander de regie over je leven hebt gegeven en zo nog veel meer. Voor iedereen is dat weer anders.

Erkenning is ook trots mogen zijn op jezelf

Aan de andere kant betekent jezelf erkennen ook dat waar je trots op bent. Wat heb je juist wel gedaan? Waar heb je juist wel voor jezelf gekozen of wat heb je inmiddels geleerd zodat je bent waar je nu bent?

Mijn grootste uitdaging in mijzelf kunnen erkennen

Mijn grootste uitdaging om mijzelf te mogen erkennen in wie ik ben. Mijn eigen struggle mijzelf te erkennen was dat ik niet alleen mijzelf maar ook mijn dochter heel veel pijn heb laten ondergaan. Ik heb namelijk als moeder toegestaan dat mijn dochter vijf jaar lang, psychisch te laten mishandelen door de leerkrachten. Ze was nog maar een heel klein meisje dat niets anders te horen kreeg (of de leerkrachten naar haar uitstraalden) dat ze niets kon, lui was en nooit zelf met haar werk kon beginnen. Inmiddels hebben zowel mijn dochter en ik bijgeleerd en niets bleek uiteraard minder waar. Beide zijn we er in eerste instantie behoorlijk door beschadigd en wat was het moeilijk om mijzelf daarin te vergeven en te erkennen dat ik toen echt niet anders kon reageren dan toen ik toentertijd deed. Maar we lieten het er niet bij zitten en zijn gaan leren!!! Maar dan echt leren. Kennis die er toe doet! Tools, nieuwe ervaringen en levenslessen en dat maakt dat we nu zijn waar we nu zijn en daar mogen we trots op zijn.

Waar ik trots op ben!!

Trots kan ik nu ook op mijzelf zijn en het meest trots ben ik op het feit dat ondanks alles mijn hart nog steeds net zo open, groot en zacht is als toen ik kind was! Dit hart maakt onder andere wie ik ben. Voor niemand voel ik haat of boosheid en oké sommige mensen hoef ik niet te ontmoeten omdat ik mijzelf daar geen plezier mee doe maar rancune is er niet, laat staan haat.

En nee, ik ben niet naïef of dom. Ik ben iemand die weigert om agressie de wereld in te brengen. Verdeeldheid te zaaien of iemand in zijn onkunde aan te kort van kennis bij een ander die dan onderuit te halen. Zou ik dat doen dan doe ik precies hetzelfde doen wat mij jaren is aangedaan en daar ga ik mijzelf niet mee vermoeien.

Tja, kom ik toch weer op erkenning

Erkenning van jezelf kan alleen als je nieuwe kennis op doet. Met de kennis die je hebt blijf je immers in cirkels draaien. Kennis maakt macht, ook bij depressies!