Sterkte of een vechten was het niet om uit mijn depressies te komen.

Nu ik de woorden en het lef heb om zo openlijk over mijn depressies te praten vinden mensen mij dapper en sterk. Bijzonder dat ik dat gevecht “gewonnen”heb. Ik hoor dan ook geregeld dat ik ontzettend sterk ben omdat ik het voor elkaar heb gekregen om eruit te komen maar, weet je? Ik ben van alles geweest behalve sterk!

Verzet

Sterk zijn betekende vooral verzet. Vechten tegen dat wat er al lang was, betekende ontkenning en afwijzing van mijzelf. Sterk en vechten had als gevolg dat ik alleen maar meer en meer verdwaalde in radeloosheid en niet begrijpen. Sterk zijn vanuit de maatschappij aangeleerde sterk, betekende dat ik alleen maar verder bij mijzelf vandaan ging. Sterk en vechten zijn werkten dus niet……

Wat ik wel deed

Was dat ik leerde van mijzelf te houden, stap voor stap. Dat ik mag zijn wie ik ben. Dat ik mag voelen wat ik voel en lief voor mijzelf mocht zijn. Dat ik keer op keer mijzelf op de eerste plek mocht zetten. Dat ik vanuit liefde voor mijzelf, juist zoveel meer liefde te bieden heb voor een ander. Dat juist omarmen van wie ik ben in al mijn facetten mij alles opleverde waarvan ik niet wist dat dat bestond.

Dat alle moois vanuit die basis voorkomt. Dat liefde voor jezelf voelen toch zo’n onuitputtelijk bron van alle goeds kan zijn.

Nooit gedacht

Als iemand mij dat 5 jaar geleden had gezegd dat dat zo werkt had ik geen idee gehad waar die persoon het over had en nu? Nu leef ik elke dag waarbij liefde voor mijzelf mijn bron mag zijn. Juist daardoor kan ik verschil maken voor mijzelf en van daaruit zoveel meer voor een ander. Voor minder ga ik niet meer. Elke dag elke seconde weer.

Echt altijd?

Nee, niet altijd omdat ik ook gewoon mens ben en soms alles ook weer even vergeet wat ik eigenlijk diep van binnen voel. Gaat het denken voor op mijn voelen en mijn angsten voor op vertrouwen maar ik leer, elke dag weer. Nog steeds groei ik door en elke keer laat ik mij weer verrassen wat er aan moois mag gebeuren zodra ik weer durf te voelen en vertrouwen op dat wat er is. Elke keer weer ontdek ik weer wat nieuws of begrijp ik meer dan ervoor. Het leven is echt mooi en liefdevol en bijzonder en verbonden met elkaar.

Het is gewoon zo dat

De dag dat ik stopte met vechten, kon liefde zijn weg naar mijn hart bereiken.Uit mijn depressies betekent dat ik mijzelf lief heb in al mijn facetten. Dat kan jij jezelf ook leren en ik coach je daar graag aan de “zijlijn” bij aan. Uit depressies komen vanuit liefde, zonder gevecht. Met je eigen antwoorden die allang in jezelf aanwezig zijn.

Liefs Anita

Depressies versus topsport

Veel meer dan dat nu voorhanden is!

Vergelijk het met een topsporter. Uit depressies komen vergt namelijk net zoveel inzet, uitdaging, studie, doorzettingsvermogen en tijd van de persoon die last heeft van depressieve klachten. Niet zelden gaan er vaak jaren overheen voor iemand eruit kan komen. Volgens mij kan dat echt veel menselijker, efficiënter, beter en meer op maat toegesneden. Zodra de hulpverlening veel meer uitgerust is met meer disciplines en dus toegang heeft tot meer kennis, ervaring en tools. Waarbij de persoon uiteraard zelf de leiding blijft houden.

Om uit een depressie te komen zou er een veel groter scala aan deskundigen voor deze mensen moeten zijn. Willen we er een echt op maat gemaakt pakket voor een persoon van maken die de “schakels in het hoofd om durft en kan gaan zetten”.

Het klinkt waarschijnlijk als een utopie maar dat is het niet. Ook zal niet iedereen op elk vlak professionele hulp nodig hebben maar ik denk wel ondersteuning op al deze vlakken. Net zoals een topsporter dat nodig heeft gehad om die topprestatie neer te zetten. Daar waar het allemaal om gaat, die momenten waarin alles samenvalt en er mooie overwinningen zijn.

Depressies en psychotherapeut

Als eerste heeft ook een topsporter een psycholoog tot zijn beschikking. Er zijn bij iedereen wel stukken in het verleden dat aandacht en liefde nodig. Oude overtuigingen, emoties of angsten die verwerkt mogen worden zodat het de toekomst niet meer in de weg blijft staan. Het kanaliseren,  inzichten in gedrag en emoties is één van de mooie taken waarmee een psychotherapeut mensen kan begeleiden.

Depressie en voeding

Niet zelden hebben mensen met depressieve klachten moeite met het verteren van voedsel of eten ze te veel of alleen maar ongezond. Kiezen voor gezond voedsel lijkt dan makkelijk om te gaan doen, alleen werkt het zo niet wanneer een hoofd vol zit met depressieve klachten. Het inkopen en/of bereiden van gezond voedsel komt niet eens als optie naar boven. Laat staan om te kiezen voor gezond. Daarbij is het lichaam vaak ook zwaar verzwakt waardoor het een veel te grote opgave is om naar te winkel te gaan of te gaan bereiden. Ook hier kunnen mensen met depressieve klachten wat hulp bij gebruiken. Niet alleen om gezond voedsel tot hun beschikking te krijgen maar, ook om weer te leren luisteren wat hun unieke lichaam als gezond ervaart. Ook hier zitten enorme verschillen.

Depressie en lichaam/beweging

Vaak krijgen mensen met depressieve klachten te horen dat ze meer moeten bewegen. Voor velen geldt dat waarschijnlijk ook zo maar, zeker niet voor iedereen! Ikzelf had een lichaam dat zo uitgeput was dat een wandelingetje al veel te veel prikkels gaf en mijn lichaam nog meer uit putte. Laat staan dat ik met wilskracht een sport zou zijn gaan beoefenen op dat moment. Mijn lichaam en geest hadden herstel nodig en dat lukte vaak alleen maar door te slapen, slapen en nog eens te slapen. Door steeds weer te luisteren wat mijn lichaam aangaf wat ik wel aankon en niet over die grenzen heen te gaan. Daarnaast had ik mensen om mij heen verzameld die voor mijn lichaam zorgde en op een zachte manier het ondersteunde om van stilstand over te gaan naar herstel. Op een manier dat mijn lichaam en geest het wel aankon.

Depressie en de dagelijkse dingen

Er is geen topsporter die zich met allerlei dagelijkse dingen bezig houdt. Een echte topsporter heeft zijn focus op zijn sport liggen. Ik heb gemerkt dat dat om uit mijn depressies te komen ook gold. Ik had dingen te stoppen om te doen. Taken werden zoveel mogelijk overgenomen door mijn man. Op de momenten dat ik echt heel erg in een proces van ontwikkeling zat had ik nog meer dan ooit, alles wat daar niet mee te maken had los te laten en over te laten nemen of te laten liggen. De groeiprocessen vergden teveel energie om er nog allerlei futiliteiten naast te doen. Ik had daar dus echt mee te stoppen en waar het kon dat overgenomen werd.

Depressie en begrip

Een groep hebben van familie en vrienden die op je vertrouwen. Die weten dat zodra het weer kan je weer contact op gaat nemen, is een fijne en belangrijk onderdeel. Heel vaak is dat er namelijk niet. Wanneer een topsporter zich moet voorbereiden op een wedstrijd en zich daarvoor ook helemaal afsluit en geen tijd heeft wordt dat over het algemeen als goed ervaren. Die heeft misschien niet veel vrienden omdat het voor veel mensen toch wel moeilijk is om hier mee om te gaan, maar wel echte. Bij depressieve mensen is vaak heel anders. Hebben zij het nodig om even afstand te nemen en alle aandacht op hun groeiproces te hebben. Dan kunnen ze er vaak op wachten voor er allerlei verwijten hun kant op gegooid wordt. Dat, terwijl ze echt niet in staat zijn om dan sociale contacten te onderhouden of “om gezellig te doen”.

Nogmaals alle energie zit in het groeiproces om de schakels in het hoofd om te krijgen. Dat kan alleen door diep naar binnen te keren en te stoppen met vechten wat de depressieve klachten ze willen vertellen. Diepe depressieve klachten zijn niet het gevolg dat ze zich niet goed voelen. Het is het onophoudelijke gevecht tegen dat wat er al is. En als de ziel te erg uitgeput is doet het niets anders dan die persoon weer terug te brengen bij de essentie. Eerst de persoon zelf, dan de rest. En dat maakt dat ze zich zo slecht gaan voelen.

Depressie en verbinding

Mensen met depressieve klachten ervaren niet zelden enorme eenzaamheid. Volgens mij is dat ook heel logisch want, als er iets niet is voor mensen met depressies dan is het wel inspiratie! Niet zelden worden ze nog in een hoekje weggezet en maken ze met hun moeilijke vragen veel angst bij anderen los. Dat het makkelijker is om ze te vermijden. Als je de moed hebt om naar ze te luisteren en echt te horen wat er gezegd wordt dan krijg je levensvragen en antwoorden! Als er voorbij de symptomen van de depressie wordt gekeken gaat er een wereld open. Het wordt dan ook hoog tijd om mensen met depressieve klachten te zien in wie ze zijn en ze zo te behandelen. Dat ze zelf gaan zien hoe waardevol ze zijn, juist in hoe ze zijn. Dat vooral inspiratie ook gaat horen bij depressies en er zo verbinding kan ontstaan. Een topsporter kan toch ook geen topprestatie neerzetten zonder vertrouwen en inspiratie om hem heen te hebben? Elk mens heeft verbinding nodig, een platvorm van mensen om zich heen waar die zich op af kan zetten om te groeien en ontwikkelen.

Depressie en coach

Onmisbare combinatie wat mij betreft. Er is gewoon iemand nodig die je ondersteunt vanuit het hier en nu. Die veel kennis heeft, ervaringen en tools waardoor die dat over kan brengen naar iemand met depressieve klachten. Een coach kan je nieuwe ervaringen op laten doen waardoor je je kan ontwikkelen. In de systemen en de kennis waar iemand met depressieve klachten altijd heeft verkeerd is blijkbaar niet toereikend genoeg geweest om überhaupt te voorkomen om erin terecht te komen. Een coach ondersteunt je om je daar te krijgen waar je zelf wilt zijn. Laat je d.m.v. nieuwe kennis, ervaringen en tools antwoorden vinden in jezelf. Antwoorden die er altijd al zaten maar waar je alleen nog geen toegang toe had.

Depressie en de persoon

En als laatste de persoon zelf. Iedereen die de weg aangaat om te stoppen met vechten tegen de depressieve klachten en durft te gaan ontdekken wat de oorzaak eronder is, is voor mij een held. Alleen de persoon zelf kan de schakels in het hoofd omzetten! Net zo goed dat de uiteindelijke gewonnen wedstrijd alleen door de topsporter gewonnen kan worden. En voor mensen met depressieve klachten kan dat wat mij betreft een stuk minder eenzaam dan nu het geval is en ook een stuk meer inspiratievol.

Dat is waar ik mij mee bezig zal blijven houden, net zolang tot mensen met depressieve klachten er toe doen in de maatschappij. Net zoals dat nu al in opmars is voor mensen met down, autisme of dyslexie want, ook mensen met depressieve klachten horen in de maatschappij en dat is niet voor niets. Ieder van hen heeft een eigen doel te vervullen. Ze hebben tenslotte niet voor niets zo’n groot hart, rechtvaardigheidsgevoel en empathie.

Training jouw visie, jouw kracht

Daarom heb ik niet alleen een training gemaakt waarbij er gecoacht wordt gedeeltelijk 1 op 1 maar ook in groepen. Dat zal de inspiratie naar elkaar alleen maar vergroten en de eenzaamheid verminderen. Ik zal er dan ook alles aan doen alle hierboven genoemde punten in de toekomst ook te implementeren in mijn training. Zodat er een totaal en passend systeem ontstaat waar iemand met depressieve klachten zijn topprestaties kan gaan ontdekken en laten zien.  

www.jouwvisiejouwkracht.nl

Liefs Anita

Wat als mensen met depressies juist degenen zijn die voorop lopen in de ontwikkeling van de mens?

Jouw visie, jouw kracht-homeStel je voor dat dat wel eens waar zou kunnen zijn?

Wat betekent dat dan als maatschappij? Gaan we dan wel juist met deze mensen om? Zeggen we wel de goede tegen ze en behandelen we ze wel op een manier die aansluit in die ontwikkeling die ze al hebben meegemaakt maar de maatschappij nog niet?

Dit verzin ik niet voor niets maar zijn logische vragen die bij mij opkomen na alles wat ik gehoord, gelezen en ervaren heb over depressies. Is het namelijk niet zo dat juist deze mensen zich gespleten voelen in wie ze zijn en dat wat de maatschappij of het gezin waar ze vandaan komen van ze vraagt?

Is het niet zo dat juist deze gespletenheid die interessante vragen oproept gezien worden door de maatschappij als negatief of fout?

Is het niet zo, dat juist het hart van mensen met depressies al weet wat de antwoorden zijn maar het brein dit niet zo kan verwerken nog omdat ze steeds te horen krijgen dat dat fout is? 

Dat juist die frictie tussen wat hun hart aangeeft en de maatschappij van ze vraagt een onoverkomelijke brug lijkt te zijn?

Dat de maatschappij het gemiddeld nog niet aankan om te zien dat het geen lastige vragen zijn die mensen met depressies stellen maar uitnodigende en diepe vragen zijn? Vragen waar vaak niet zomaar een antwoord op te geven is?Die angst oproept bij de gemiddelde maatschappij niet bij zichzelf durft te kijken hoe dingen veranderd dienen te worden? Dat de maatschappij in plaats daarvan mensen persoonlijk onderuit schopt omdat het die vragen (nog) niet wil horen?

Is het historisch gezien niet ontzettend logisch dat er juist nu zoveel mensen depressief zijn?

Dat er juist nu zoveel mensen zijn die al voelen dat waar we mee bezig zijn geweest niet meer past bij de huidige samenleving? Wordt het dan niet tijd dat we stoppen met bang te worden voor deze mensen en ze in een hoekje neer te zetten? Wordt het geen tijd om deze mensen te gaan omarmen en nieuwsgierig te worden wat ze te vertellen hebben? Gewoon omdat ze dus verder zijn dan de gemiddelde persoon in de maatschappij in hun ontwikkeling?

We leven nu gelukkig al een aantal decennia in vrede en vanuit die relatieve rust kunnen we de balans opnieuw gaan opmaken. Kloppen de patronen waar we als maatschappij in leven nog wel? Zijn die in deze maatschappij nog wel nodig of wordt het tijd dat we ze gaan herzien?

Mensen met depressies hebben moeite met het constante veroordelen van andere mensen, hechten geen status aan geld of spullen, zijn het ermee oneens dat alles wat anders is eng is, dat een ander een “vijand” is en dat ergens je schouders onder zetten zonder bij jezelf te blijven schadelijk is.

Historisch gezien klopt het dat “we” als maatschappij deze waarden nog wel hebben.

We komen uit de oorlog en je moest oordelen over anderen om te weten of je die kon vertrouwen. Je moest alles wat anders was wel eng vinden om je op de hoede te houden dat je niet met de vijand in aanraking kwam. Na de oorlog moesten de schouders er wel onder gezet worden omdat het land weer opgebouwd diende te worden en was verzamelen van voedsel en goederen wel nodig omdat er nog maar weinig was. Alleen……. die patronen en overlevingsmechanismen die hoorden bij toen, zoveel jaar geleden! In de huidige maatschappij wordt er alleen maar mensen en natuur mee beschadigd!

Het tot vijand maken van een bevolkingsgroep of groep leerlingen in een klas, het constante oordelen over anderen terwijl er geen vijand meer is, het doorgeslagen verzamelen van spullen dat niet meer dient als eerste levensbehoefte maar nutteloze nietszeggende bling en alsmaar doorgaan waarbij je jezelf volledig verliest is een zinloos leven.

Weet je mensen met depressies zijn zo gek nog niet.

Ze zijn juist slim en zijn moedig. Zij hebben het lef om dit allemaal al te voelen ook al geeft het zoveel verwarring bij ze en daar is pure moed voor nodig!! Het is zoveel gemakkelijker om je hart ervoor af te sluiten en al die lastige vragen niet aan te gaan. Mensen met depressies zijn helden en elk persoon die het ook nog lukt om op hun eigen manier eruit te komen en vanuit hun hart iets gaan doen waardoor ze de wereld een beetje mooier maken, zijn niet alleen helden maar zijn ook nog eens ongelooflijk bewonderingswaardig!